Als ondernemer zie ik steeds vaker dat het systeem rondom ziekte en ArboNed volledig uit balans is geraakt. Waar het ooit bedoeld was als ondersteuning voor zowel werkgever als werknemer, lijkt het nu vooral รฉรฉn kant op te werken.
Medewerkers vallen uit, regelmatig door oorzaken die grotendeels in de privรฉsfeer liggen, maar de volledige last komt bij de werkgever terecht. Ondertussen is de drempel om je ziek te melden laag, terwijl het traject dat volgt lang, kostbaar en nauwelijks beรฏnvloedbaar is. En laten we eerlijk zijn: medewerkers weten dit ook, en maken daar in toenemende mate (bewust of onbewust) gebruik van.
De Arbo? Die lijkt in de praktijk vaker de rol van begeleider van de medewerker te vervullen dan die van onafhankelijke partij. Met periodieke gesprekken en weinig concrete voortgang blijft de werkgever achter met de rekening รฉn de onzekerheid.
Laat รฉรฉn ding duidelijk zijn: goede zorg voor medewerkers is essentieel. Maar een systeem waarin verantwoordelijkheid eenzijdig wordt neergelegd, is niet duurzaam.
๐๐ ๐ฆ๐จ๐๐ญ๐๐ง ๐จ๐ง๐ฌ ๐ฌ๐๐ซ๐ข๐๐ฎ๐ฌ ๐๐๐ฏ๐ซ๐๐ ๐๐ง:
Is dit nog een eerlijk model, of zijn we doorgeslagen?
