Toen ik startte als ondernemer en de eerste mensen aan mijn team toevoegde, gebeurde er iets bijzonders. Je voelt een klik, het enthousiasme is wederzijds. En al snel hoor je dingen als:
“๐๐จ๐ฐ, ๐ฐ๐๐ญ ๐ฏ๐จ๐๐ฅ ๐ข๐ค ๐ฆ๐ ๐ก๐ข๐๐ซ ๐ญ๐ก๐ฎ๐ข๐ฌ!”
“๐๐๐ญ ๐ฏ๐จ๐๐ฅ๐ญ ๐๐ฅ๐ฌ ๐๐๐ง ๐๐๐ฆ๐ข๐ฅ๐ข๐!”
“๐๐ข๐ญ ๐ข๐ฌ ๐๐๐ก๐ญ ๐๐ง๐๐๐ซ๐ฌ ๐๐๐ง ๐ฐ๐๐๐ซ ๐ข๐ค ๐๐๐ซ๐๐๐ซ ๐ก๐๐ ๐ ๐๐ฐ๐๐ซ๐ค๐ญ.”
En eerlijk: dat raakt je. Want je steekt er als ondernemer niet alleen tijd en geld in, maar ook je ziel, je visie en je energie. Je wil een plek bouwen waar mensen willen blijven en groeien.
Maar dan, ineens, zie je het gebeuren. Het gras lijkt ergens anders groener.
Er is een hoger salaris. En ze zijn weg.
Soms zonder opbouw. En dan stel je jezelf die lastige vragen:
๐๐๐ญ ๐๐๐ญ๐๐ค๐๐ง๐๐๐ง ๐๐ข๐ ๐ฆ๐จ๐จ๐ข๐ ๐ฐ๐จ๐จ๐ซ๐๐๐ง ๐๐๐ง ๐๐๐ก๐ญ?
๐๐๐๐ญ ๐ก๐๐ญ ๐ฎ๐ข๐ญ๐๐ข๐ง๐๐๐ฅ๐ข๐ฃ๐ค ๐ญรณ๐๐ก ๐๐ฅ๐ฅ๐๐๐ง ๐จ๐ฆ ๐ ๐๐ฅ๐?
๐๐๐ ๐ข๐ค ๐ ๐๐๐๐๐ฅ๐ ๐ข๐ง ๐ก๐๐ญ ๐ฏ๐๐ฌ๐ญ๐ก๐จ๐ฎ๐๐๐ง ๐ฏ๐๐ง ๐ฆ๐๐ง๐ฌ๐๐ง?
๐๐ ๐ข๐ฌ ๐๐ข๐ญ ๐ ๐๐ฐ๐จ๐จ๐ง ๐จ๐ง๐๐๐ซ๐๐๐๐ฅ ๐ฏ๐๐ง ๐จ๐ง๐๐๐ซ๐ง๐๐ฆ๐๐ง?
Ik begrijp het inmiddels beter dan eerst. Het leven wordt duurder. Mensen hebben ambities, dromen, verplichtingen. En soms staat er in hun hoofd een bedrag waar jij simpelweg niet aan (wilt of kunt) voldoen, ongeacht prestatie, inzet of loyaliteit.
๐๐๐ญ ๐ข๐ค ๐ก๐๐ ๐ ๐๐ฅ๐๐๐ซ๐?
Dat woorden prachtig kunnen zijn, maar daden uiteindelijk tellen.
Dat je als ondernemer moet blijven bouwen aan vertrouwen, maar ook moet waken voor te veel naรฏviteit.
Dat je kunt investeren in mensen, maar รณรณk in het leerproces als ze vertrekken.
En dat je niet verbitterd moet raken!
Het teamgevoel blijft belangrijk voor me, maar ik kijk er nu met andere ogen naar, minder vanuit emotie, meer vanuit balans.
๐๐๐ซ๐ค๐๐ง๐๐๐๐ซ ๐ฏ๐จ๐จ๐ซ ๐๐ง๐๐๐ซ๐ ๐จ๐ง๐๐๐ซ๐ง๐๐ฆ๐๐ซ๐ฌ?
